سلام سلام سلام

سلام به همه دوستای گلمون

و

سلاااااااااام به بهار خودم.

امیدوارم حال همگی خوب باشه.

میدونید امروز چه روزیه؟ نمیدونید؟ ۲۹ آذره؟ آره درسته ولی مناسبتش رو میدونید؟ توی تقویم که هیچی ننوشته. ولی توی تقویم عشقولیه من و بهار جون نوشته که امروز دوستیتون یه ساله شده. تولد یک سالگیه دوستیمون مبارکککککککک

بچه ها پارسال همین روز بود که من و بهار با هم دوست جونی شدیم. از قبلش همدیگرو میشناختیم ولی خب با هم دوست واقعی نشده بودیم.

یادش بخیر پارسال توی این روز رفتیم بیرون کلی گفتیم خندیدیم. وقتی که برگشتم خونه خیلی خوشحال بودم چون می دونستم بهار خیلی دختر خوبیه. دوسش دارم و همیشه باهاش میمونم

بزارید امروز داستان دوست شدنمونو براتون تعریف کنم. از اول

سال ۸۵ بود که توی دانشگاه قبول شدم. یه دانشگاه غیر انتفاعی توی یه ده کوره به اسم ایوانکی. نزدیک تهران توی جاده مشهد. فکر نکنم اسمشم به گوشتون رسیده باشه. البته الان واسه خودش لس آنجلسی شده. (البته اینم بگم که با پول ما دانشجوها)

من اونجا کاردانی نرم افزار قبول شده بودم. خلاصه ۳ سال طول کشید که درسم اونجا تموم شه. توی اینم ۳ سال من با هیچ دختری توی دانشگاه دوست نشدم. (بزن کف قشنگرو )

تقریبا ترمهای آخر بودم که توی یه سایت عضو شدم. یه سایت ایرانی که اسم نمیبرم. اونجا کلی دوست پیدا کرده بودم که یکیشونم بهار جونم بود. یه روز که داشتکم با بهار میچتیدم ازش پرسیدم دانشجویی؟ گفت آره. گفتم کجا؟ گفت ایوانکی!!! برق از سه فازم پرید. خیلی برام جالب بود. خلاصه یه قرار گذاشتیم هم دیگه رو توی دانشگاه ببینیم. چون موقع امتحانا بود قرار شد بعد امتحانش که میشد قبل امتحان من جلوی در دانشگاه همدیگه رو ببینیم. اون روز من کلی به خودم رسیدم و رفتم جلوی در دانشگاه یه یک ساعتی واستادم. آخرش فهمیدم سر کارم گذاشته. رفتم امتحانمو دادم و بعده ها فهمیدم که بهار خانوم اومده منو از دور دیده و رفته. هر دفعه هم که تعریف میکنه میخنده. حالا چرا خدا داند. اومده دیده خیلی خوشتیپم روش نشده بیاد جلو

خلاصه از اون قضیه گذشت و ما دیگه زیاد با هم نچتیدیم. از هم خبر هم نداشتیم. یه روز یکی از بچه های سایت بهم زنگ زد و گفت که فلان روز قراره بریم با چندتا از بچه های سایت بیرون. دقیقا تاریخ روز قرار دوازدهم آبان بود که میشد چهارشنبه. منم روزای چهارشنبه بعد از دفتر میرم کارخونه. گفتم سعی میکنم بیام. خلاصه اون روز رسید و من مرخصی ساعتی گرفتمو رفتم دنبال یکی از بچه های سایت یه اسم مسعود (بی معرفت) و با هم رفتیم پارک ساعی. ترافیک بود ما رسیده بودیم و بقیه بچه ها هم بوی ترافیک گیر کرده بودن. زنگ زدیم گفتیم کجایین گفتن ما دیر میرسیم ولی بهار الاناس که برسه. یه سوییشرت طوسی هم پوشیده. من و مسعود کلی گشتیم یه دختر پیدا کردیم که طوسی پوشیده بود. کلی بحث کردیم یکیمون میگفت اون بهاره یکی میگفت نه. خلاصه داشتیم میرفتیم که از خودش بپرسیم یهو دیدم یه دختره نیشش تا بنا گوش بازه طوسی هم پوشیده داره میاد. گفتم مسعود این خودشه. خلاصه اومد جلو و سلام علیک و از این حرفا. اونجا بود که من واسه اولین بار عشق آینده مو دیدم

اونروز کلی گفتیم خندیدیم و رفتیم کافی شاپ و تازه من و بهار یکی از دخترای دانشگاهمونو دیدیم. رفتیم بهش گفتیم و اون هم مارو شناخت. ولی خیلی جالبه چون من و بهار ۳ سال توی یه دانشگاه بودیم و همدیگه رو ندیده بودیم.

خلاصه من دیدم دیگه داره دیرم میشه چون باید میرفتم و خودمو میرسوندم کارخونه. بهار و مسعود هم با من اومدن تا یه مسیری برسونمشون. اونروز انقدر تند رانندگی کردم که خودمم ترسیده بودم چه برسه به اون بنده خداها. خلاصه اونا تو مسیر پیاده شدنو من باز تهنا شدم

دیگه بهار رو ندیدم تا ۱۵ آذر. ساعت ۴ بود و من دیگه داشتم کم کم آماده میشدم برم خونه. یهو دیدم بهار آن شد تو یاهو. خلاصه کلی چتیدیمو. من به بهار گفتم خیلی دلم گرفته و بهارم گفت منم دلم گرفته. گفتم میخوای بیام با هم بریم بیرون گفت بیا. گفتم باشه. خلاصه رفتم دنبالشو با هم رفتیم بیرون. کلی دنبال یه کافی شاپ گشتیم و پیدا نکردیم. یه جا هم پلیس جریممون کرد. خلاصه حدود ۲ساعت توی خیابونا دور خودمون میچرخیدیم. یه جا هم گم شدیم زنگ زدیم به یکی از بچه ها گفتیم ما گم شدیم و بیا نجاتمون بده و کلی اونروز خندیدیم. روزای اول محرم بود. خلاصه بعد از کلی چرخیدن توی خیابونای شلوغ تهران تصمیم گرفتیم بیخیال شیم و بریم خونه. بهار رو رسوندم و خودمم برگشتم خونه. راستش رو بخواین نمیخواستم با بهار دوست شم یعنی اصلا قصد رفاقت نداشتم نه من نه بهار ولی من از بهار خیلی خوشم اومده بود. یه دختر خوب و شیطون. بامزه و خوشکل. اونروز وقتی رسیدم خونه یه جوری بودم. همش به خودم میگفتم چرا امروز کارو تموم نکردی و بهش نگفتی که میخوای باهاش دوست شی.

یه دو هفته ای گذشت و من همش تو فکر بهار بودم. تا اینکه دوباره ۲۹ آذر قرار گذاشتیم که بازم بریم بیرون. اون روز بالاخره موفق شدیم که یه کافی شاپ پیدا کنیم. فکر کنم اسمش کاغذی بود. رفتیم تو دیدیم همه دارن سیگار میکشن. بهار هم هی سرفه میکرد. الهی بمیرم. نشستیم و دوتا قهوه سفارش دادیم. روی میز کاغذ و مداد بود. من یه کاغذ برداشتمو روش عکس بهار رو کشیدم. البته اصلا شبیهش نشد. زیرشو امضا کردمو تاریخ زدم. بهاری جونم هنوزم اونو نگه داشته. وقتی اومدیم بیرون توی ماشین کلی با هم حرف زدیم. بهاری موهاشو میریزه یه طرف صورتش. البته اون موقع ها بیشتر این کارو میکرد. منم عاشق اون موهاش شده بودم که میریخت بغل صورتش. با هم حرف میزدیمو من با موهاش بازی میکردم. آخر سر هم لپشو گرفتم و کشیدم. خلاصه با هم دوست جونی شدیم و تا امروز که در خدمت شما هستیم.

البته اینو بگم که توی این مدت هم روزای خوب داشتیم هم بد. خودتونم که خبر دارید همش در حال دعوا و قهر و آشتی بودیم. خدارو شکر میکنم که بهار رو بهم داد و کمکم کرده تا امروز باهاش بمونم و از خدا میخوام که بازم کمکمون کنه تا برای همیشه با هم بمونیم

اینم داستان عشقولیه ما

بازم میگم بهار دوستت دارم.

دوستان ممنون که تا آخرشو خوندید. برای شما هم دعا میکنیم

عشقتون پایدار

وای وای سلام

عزیزم کیوان جون دستت درد نکنه

وای وای سالمون هوراااااااااااااااااااا

برین کنار کیک و آوردم

چون تعدادمون زیاد و این کیک جواب نمیده ی کیک دیگه هم میارم

حالا بریم سراغ کادو هامون وای دوستم دستت درد نکنه

اینم واسه کیوان جونم

البته بگم ها کادوش جداها